فردریك شلایر ماخر، متكلم پروتستانى اهل آلمان: وى در دورانى به سر مى برد كه تنفر شدیدى نسبت به دین در میان هنرمندان و نویسندگان و دانشمندان پدید آمده بود؛ بر این اساس، در مقام اصلاح دین بر آمد و با توجه به عدم وثاقت كتاب مقدس مسیحیت، به تجربه ى دینى رو آورد و دامنه ى دینى را در آن منحصر ساخت. شلایر ماخر، شهود و تجربه ى دینى را نه از سنخ اندیشه و مفهوم، بلكه از سنخ احساس مى دانست كه از طریق ارتباط مستقیم با موجود مطلق پدید مى آید. وى براى تأكید بر این مدعا در كتاب درباره ى دین هرگونه رابطه و وابستگى دین با مابعدالطبیعه و اخلاق را نفى مى كند. سرتاسر كتاب وى نشان مى دهد كه وى از انسان شناسى رومانتیك متأثر گشته است؛ زیرا با بیان شاعرانه و بدون اقامه ى دلیل، تفسیر رومانتیك خود از دین را ارائه مى كند و گزارش هاى غیر صادقانه و نامطابق با واقعیت را در تبیین دین عرضه مى دارد؛ علاوه بر این كه تلقى تجربه ى دینى به عنوان گوهر و قلمرو دین، از نظر ثبوتى و اثباتى دچار اشكالاتى است كه بیان آنها در این مجال نمى گنجند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر