پل تیلیش، متأله معروف آلمانى قرن بیستم: وى با تفكیك زبان دین و ایمان از زبان علم، به جداانگارى قلمرو الهیات و علوم پرداخت. او زبان دین و ایمان را زبان نمادین دانست و قلمرو دین را در پاسخ گویى به سؤالات وجودى منحصر كرد. بر این اساس، وظیفه ى علماى الهیات این است كه پیام كتاب مقدس را به وضع زمان خود ارتباط دهد. نیازهاى وجودى از نظر تیلیش نیازهایى هستند كه به فرد خاص و اوضاع خاصى اختصاص ندارند؛ مانند احساس تنهایى، پوچى، شكاكیت و. ..، و رسالت دین و عالم دینى پاسخ دادن به این مشكلات مشترك است. آنان با استفاده از نمادهاى زبان دین در هر زمانى به حل این مشكل مى پردازند. رویكرد تیلیش بازتاب نگرش او به دین مسیحیت است، و وى در اثر برخورد با مسئله ى تعارض علم و دین بدان گرایش یافته است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر